×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

اخبار ویژه

امروز : شنبه, ۹ مهر , ۱۴۰۱  .::.  اخبار منتشر شده : 0 خبر

خواندن این مطلب ۴ دقیقه زمان میبرد

Print Friendly, PDF & Email

مرجع پلیمر در بازار ایران (پلیم پارت) : دلیل استفاده از پلیمرهای آلی در این گونه زمینه ها می تواند فرآیند پذیری پودر، شکل پذیری بهتر، به وجود آمدن استحکام کافی و در نتیجه توانایی انجام کار مکانیکی روی قطعه خام باشد. حضور پلیمرها در این موارد موقت است و بعد از اتمام وظایف خود از محیط عمل به وسیله سوختن در حین پخت حذف می شوند.

چسب ها

اغلب مواد سرامیکی ویژه به علت غیر پلاستیک بودن در هنگام مخلوط شدن با آب شکل پذیر نیستند، بنابراین تهیه اشکال مختلف در این گونه مواد بدون استفاده از چسب ها امکان پذیر نیست. نقش این گونه چسب ها تشکیل پل هایی بین ذرات است که باعث استحکام و در عین حالت سهولت در شکل پذیری ماده خام برای قالب گیری و غیره می شوند. می توان به پلیمرهای محلول در آب مانند پلی وینیل الکل (PVA)، سدیم کربوکسی متیل سلولز(Na-CMC) ، متیل سلولز(MC) ، هیدروکسی پروپیل متیل سلولز(HPMC)  ، رزین های گرمانرم ،مانند کوپلیمر استیرن بوتادین و رزین های گرما سخت مانند رزین اپوکسی و غیره اشاره کرد.

نرم کننده ها

نرم کننده ها به همراه چسب ها در مجموع ( سیستم چسب) را به وجود می آورند.  اضافه کردن نرم کننده به دوغاب در واقع برای به وجود آوردن انعطاف پذیری مناسب برای نوار خام می باشد.  مولکول های نرم کننده در واقع با نفوذ خود بر روی پل های پیوندی چسب ها باعث تضعیف و کاهش قدرت اتصال مولکول های چسب می شوند و از خشکی و سختی آنها می کاهند و در نتیجه ماده خام نرم می گردد. به عبارت دیگر نرم کننده ها قادرند دمای Tg چسب ها را تا دمای اتاق و یا حتی پایین تر از آن کاهش دهند. اضافه کردن نرم کننده می تواند باعث کاهش استحکام قطعه خام نیز بشود. مهمترین نرم کننده ها عبارتند از آب، گلیکول ها (اتیل و پروپیلن گلیکول، دی اتیلن گلیکول و تترا اتیلن گلیکول) ، فتالات ها (دی متیل فتالات، دی بوتیل فتالات، اکتیل فتالات، بنزیل بوتیل فتالات) و گلیسیرین دی اتیل اگزالات.

پراکنده کننده ها

پراکنده کننده ها یا دی فلوکولانت ها موادی هستند که برای جلوگیری از چسبیدن و تجمع ذرات به یکدیگر به سوسپانسیون اضافه می شوند. به عبارت دیگر پراکنده کننده ها باعث به وجود آمدن پایداری سوسپانسیون می گردد. بهترین پایدار کننده های سوسپانسیون فضایی کوپلیمر های آمفوپتی یا پیوندی می باشند. مکانیسم پراکنده سازی این نوع پلیمرها به این صورت است که قمستی از آنها هموپلیمرهایی را به وجود می آورند که در محیط تعلیق نامحلولند و قسمت دیگر آنها محلول می باشد. پلیمر نامحلول منشعب شده از کوپلیمر آمفوپتی به ذرات متصل می شوند و حکم لنگر را پیدا می کنند و پلیمر محلول در حلال نقش پایداری فضایی را ایفا می کند و در نتیجه ذرات به سادگی از یگدیگر فاصله  می گیرند.

لوبریکانت

فاز موجود در سطح تماس ذرات که باعث کاهش مقاومت در مقابل لغزندگی می شود به نام لوبریکانت معروف است. لوبریکانت ها به انواع سیالی، مرزی و جامدی تقسیم می شوند.

کامپوزیت های پلیمر- سرامیکی

نقطه ضعف سرامیک ها از نظر ترک خوردن و شکنندگی به علت تردی آنهاست. بنابراین نیاز به موادی است که در دماهای بالا علاوه بر استحکام کافی، در مقابل شکست ترد مقاوم باشند. برای این منظور کامپوزیت های سرامیکی ایده آلند. از انواع کامپوزیت های سرامیکی می توان به کامپوزیت های سرامیک  فلز (Cermet) ، سرامیک -پلیمر و سرامیک- سرامیک اشاره کرد. پلیمرها وکامپوزیت های سرامیک- پلیمری نقش دائمی ایفا می کنند. یکی از این گونه کاربردهای کامپوزیت های سرامیک  پلیمر در تهیه قطعات مختلف استخوان های مصنوعی است. مقاومت این گونه قطعات در مقابل سایش حائز اهمیت است و قطعه سرامیک  پلی اتیلن در تهیه قطعه استخوان مفصل که اصطکاک باید در این ناحیه کم باشد، مناسب می باشد.

یکی دیگر از پلیمرهایی که در این نوع کامپوزیت ها برای تهیه قطعات استخوان بدن مورد استفاده قرار می گیرد پلی اکسی متیلن (Derlin) می باشد. بتون مسطح به پلیمر (PIC) به وسیله انجام واکنش پلیمریزاسیون یک مونومر در بتون تهیه می شود. برای این منظور از مونومرهای متیل متاکریلات و استیرن استفاده می شود. بتون حاصله به مراتب از لحاظ قدرت، انعطاف پذیری و مقاومت شیمیایی بر بتون های معمولی ترجیح داده می شود.

برای تهیه آهن رباهای دائمی از پلیمرهای آلی به عنوان پرکننده در این گونه کامپوزیت ها استفاده می شود. در یک سری موارد کاربردی کامپوزیت های سرامیک- پلیمری، ماتریس کامپوزیت به صورت انعطاف پذیر تهیه می شود. برای مثال این گونه کامپوزیت های انعطاف پذیر برای تهیه مغناطیس لاستیکی به کار گرفته می شوند و یکی از نمونه های کاربرد آن تهیه لاستیک درب یخچالها است. باتری های خورشیدی انعطاف پذیری را می توان به وسیله شناور ساختن ذرات سیلیکون بر روی مایعاتی که دارای وزن مخصوص بالا هستند، مثل تترابورواتان تهیه کرد.

مواد پوشش دهنده محافظ

از سرامیک های H-BN  به عناوین مختلف استفاده می شود که  از جمله می توان به کاربرد آنها در ساخت لوازم مقاوم در مقابل خوردگی در صنایع الکتریکی، قالب های شکل دهی شیشه ای، کروسه های مناسب برای ذوب فلزات و غیره اشاره کرد. نقطه ضعف سرامیک های بران نیتریدی این است که در مقابل آب مقاوم نیستند، به همین منظور از پلی متیل متاکریلات استفاده می شود.

اخیراً برای استحکام بخشیدن به بطری های شیشه ای از یکسری پلیمرها، از جمله پلی یورتان به ضخامت۰٫۱ میلی متربه عنوان ماده پوشش دهنده محافظ استفاده شده و در نتیجه بطری های مزبور را می توان به دفعات بیشتری مورد استفاده قرار داد. مواد سرامیکی لانه زنبوری که برای تخلیص گاز اگزوزی مصرف می شوند از -β اسپودومین (Li2O.Al2O3.nSiO2)  تهیه می شوند، زیرا که در دمای بالا مقاوم بوده و ضریب انبساط حرارتی آن پائین است. اما این گونه مواد در مقابل گازهای اگزوزی حاوی (SOx) و بخار آب در ۲۰۰-۳۵۰ درجه سانتیگراد مصون نمی ماند، زیرا که LiO2 موجود در-β اسپودومین در مقابل تماس با این گازها حذف می شود. حال اگر سطح این سرامیک با کوپلیمر اتیلن  پروپیلن فلودار شده پوشانده شود این وضع بهبود پیدا خواهد کرد.

 

منبع : کتاب کاربردهای جدید مواد پلیمری در صنایع مختلف

 

0

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.